جهان زیر آیین و فرهنگ ماست سپهر روان جوشن جنگ ماست
که خون ریختن نیست آیین ما نه بد کردن اندر خور دین ما
سخن گفتن پیرامون فرهنگ ایرانی بسیار سنگین و دشوار است .
زیرا که پشتوانه این فرهنگ چندین هزار ساله , مملو از تجربیات
و فراز و نشیبهای گوناگون است که اگر ما بتوانیم آن را گسترش
و پرورش دهیم و با روزگار امروز مدرنش کنیم ملت ما نه تنها یکی
از خوشبخت ترین ملتهای جهان می شود بلکه میتواند دیگر کشورهای
گیتی که حیاتشان به چندین صده هم نمی رسد را سیراب نماید .
گستره این فرهنگ کهن امروزه با وجود مرزهای غیر واقعی
شامل کشورهای تازه استقلال یافته : تاجیکستان , ازبکستان
, ترکمنستان , آذربایجان , ارمنستان , داغستان , کردستانات ,
افغانستان , پاکستان , عراق و بحرین می باشد .
امید بسیار داریم که فرزندان برومند این سرزمین با تمام نیرو
این فرهنگ را احیا کنند و باردیگر نه تنها در ایران کنونی بلکه
در تمامی سرزمینهای حوزه ایران بزرگ اطراف ما که با مرزهای
غیر واقعی , بی کفایتی و توطئه های استعمارگران جدا شده اند
نیز گسترش دهند . در همین راستا بایستی با تجزیه و تحلیل
مشکلات فرهنگی خود در جهت رفع آن نیز اقدام کنیم .
"فرهنگ هفت هزار ساله ایرانی را امروز میتوان به مانند یک
صندوقچه ای کهن تشبیه کرد که در گوشه ای از خانه ما ( ایران )
قرار گرفته است و ما ( نسل امروز ) بهره لازم از آن نمی بریم" .
گنجینه ای که گرد و غبار هزاران ساله بر روی آن نشسته است
و جوانان ما امروز دست به دامان فرهنگ ضد فرهنگی غرب شده اند .
البته درست است که ما تا به امروز از این گنجینه کهن بهره کافی
را نبرده ایم ولی از جهات دیگر میتوان اینگونه برداشت کرد که
همین فرهنگ بوده است که ما را تا به امروز مستحکم و زنده
نگاه داشته است .
تمدنهای بزرگ مصر , آشور , بابل , سومر و . . . همگی از
دید زمانی در ردیف تمدن ایران قرار داشته اند و همگی روزگاری
بسیار نیرومند بوده اند . ولی به راستی چه شد که همگی
فرو ریختند و تنها ایران و تمدن و فرهنگ ایرانی در منطقه باقی ماند ؟
این جستار تجزیه و تحلیلی است پیرامون این فرهنگ کهن که
امروز بدون شک باید از آن بهره لازم را برد و برای نسلهای آینده
نیز این گنجینه را زنده نگاه داشت . شوربختانه برخی از هم میهنان
ما وقتی سخن از فرهنگ و تمدن کهن ایرانی می شود ناآگاهانه
و بدون هیچ پشتوانه دانش تاریخی و علمی سخن را آغاز میکنند ,
که ما هیچ نیستیم و اگر بودیم امروز چنین نبودیم !!؟؟
اگر به راستی با این افراد به مناظره بنشنیم حتی نمی دانند
دویست سال پیش در ایران چه گذشته است .
این درد بزرگی برای کشور ماست که چنین افرادی به راحتی
به خود اجازه می دهد بدون پشتوانه دانش و آگاهی کافی لب
به سخن بگشایند و اینچنین کوته فکرانه همه ارزشهای یک
ملت بزرگ را به تمسخر بگیرند و نه تنها کمکی برای بهبود
آینده ایران زمین نمی کنند بلکه با چنین سخنانی جو نا امیدی
, جهل و فرهنگ ضد ایرانی را نیز گسترش می دهند .
شاید بتوان گفت که درد و معضل دیگر ما ایرانیان این است
هنوز خود را نشناخته ایم و آنگاه به سراغ فرهنگ های بیگانگان
می رویم !! . بسیاری دیگر از ما ایرانیان وقتی سخن از تاریخ هند
, آمریکا , فرانسه و انگلستان و شخصیتهایی نامور آنان می شود
آشنایی نسبی و حتی زیادی داریم .
در ادیان مختلف انسان برای دست یافتن به ذات خداوند
و تکامل و سیر مراحل روحانی جهت دست یافتن به بالاترین
مراحل عرفان و تصوف و خداشناسی بایستی با خودشناسی آغاز کند
و سپس سیر مسیر نماید .
انسان های عارف و دین مدار واقعی همچون حافظ شیرازی
, مولانا عارف و اندیشمند بزرگ جهان , عطار و صائب و خیام و . . .
همگی از خودشناسی به آن مقام والای روحانی , علمی
و جهانی دست یافتند .
پس در می یابیم که یک ایرانی نیز برای کسب فرهنگ
و دانش جهانی بایستی از فرهنگ و تمدن خود آغاز کند
و سپس به مراحل پسین رود .
زیرا ما بدون خودشناسی ( شناختن فرهنگ ایرانی ) به گمراهی
, سردرگمی و بی هویتی دچار می شویم و راه به جایی نخواهیم برد .
ادامه دارد....
http://www.ariarman.com
